Róże dałeś mi dzisiaj o świcie
stoją na stole w małym wazonie
lśnią purpura na białym obrusie
płatki radością ich rozchylone
cicho szepczą pięknem swojej barwy
proszą o dbałość swego istnienia
wiem czego trzeba kwiecie kochany
nie czystej wody słońca ani cienia
jest coś warte róże moje piękne
byście trwały jak cudne marzenia
we wspomnieniach zawsze powracały
daje wam miłość oraz uwielbienie
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz